Adamkowski Adam Tadeusz

1978 - studia na Politechnice Gdańskiej w Instytucie Okrętowym, mgr inż. mechanik; 1989 - na podstawie pracy pt. „Uderzenia hydrauliczne w układach wirowych maszyn wodnych i ich ograniczanie za pomocą regulacji natężenia przepływu” uzyskał stopień doktora nauk technicznych w dziedzinie: mechanika, specjalność: hydromechanika (promotorem pracy był prof. Kazimierz Steller); 2005 - stopień doktora habilitowanego w zakresie budowy i eksploatacji maszyn (na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. „Stany przejściowe w układach wirowych maszyn wodnych”); 2016 - tytuł profesora nauk technicznych

1978 - 1979 asystent, st. asystent projektanta w Zakładach Urządzeń Okrętowych „ELMOR” w Gdańsku; od 1980 do dzisiaj pracuje w Instytucie Maszyn Przepływowych PAN (IMP PAN) w Gdańsku - asystent, st. asystent, st. specjalista, adiunkt, docent, od 2012 profesor nadzw., od 2017 profesor zw.; dodatkowe funkcje 1999 - 2006 kierownik Zakładu Badań i Diagnostyki Maszyn Hydraulicznych w Ośrodku Mechaniki Cieczy IMP PAN, 2007 - 2011 kierownik Zakładu Maszyn i Urządzeń Hydraulicznych, od 2015 do dzisiaj kierownik Zakładu Hydroenergetyki; 2004 - 2015 odbył wyjazdy naukowe na Uniwersytet Stanu Morelos w Cuernavace - udział w badaniach sprawnościowych turbin wodnych dużej mocy

jest autorem lub współautorem ponad 120 prac naukowych o zasięgu krajowym i międzynarodowym związanych z problematyką uderzeń hydraulicznych oraz stanów nieustalonych w układach przepływowych pomp wirowych turbin wodnych i pompo-turbin oraz badaniem, modelowaniem i analizą przepływów nieustalonych w rurociągach; wielokrotnie wygłaszał referaty na konferencjach krajowych międzynarodowych; autor ponad 200 obszernych badań i ekspertyz dla przemysłu, gł. dla energetyki wodnej

Złoty Krzyż Zasługi, 2016; nagrody dyrektora Instytutu Maszyn Przepływowych

Towarzystwo Energetyki Wodnej, członek Komitetu Normalizacyjnego ASME (opracowującego nową normę amerykańską ASME PTC-18 „Turbiny Hydrauliczne i Pompo-Turbiny”)

rozwinięcie metody analizy nieustalonego przepływu cieczy w rurociągach o zmiennej średnicy, udoskonalenie matematycznego opisu uderzenia hydraulicznego z towarzyszącym zjawiskiem kawitacyjnego rozerwania strumienia cieczy w rurociągu (opracowanie nowego modelu i metody obliczeniowej); szeroka działalność badawcza, głównie o charakterze utylitarnym, która wiąże się z wykonywaniem badań sprawnościowych turbin wodnych i pompo-turbin dużej mocy, przygotowanie, rozwinięcie i stosowanie metody uderzenia hydraulicznego do pomiaru natężenia przepływu w rurociągach wielkogabarytowych; od 1998 zastosował tę metodę po raz pierwszy we wszystkich największych elektrowniach wodnych w Polsce (elektrownie Żarnowiec, Solina, Żydowo, Porąbka-Żar, Dychów, Bielkowo, Pilchowice, Żur, Konorowo, Straszyn) oraz, w ramach współpracy z Uniwersytetem Stanu Morelos w Cuernavace, na 18 dużych hydrozespołach w Meksyku (elektrownie Angostura, Infiernillo, Temascal i Malpaso, Novillo, Bacurato, Villita, Aquamilpa); wypromowanie dwóch doktorów, był kierownikiem pięciu projektów badawczych KBN i MSWiN, uczestniczył w projektach europejskich

angielski

muzyka, pływanie, spacery, filmy

narodziny córek, zbudowanie domu, uzyskanie tytułu profesora

pracowitość, zdolności matematyczne, traktowanie pracy jako hobby

Information available only in printed publication available in libraries.

Information available only in printed publication available in libraries.

Information available only in printed publication available in libraries.