Jovanović Ljubiša

Deda po ocu Stevan Jovanović prešao Albaniju u I svetskom ratu i sa Krfa otišao u Englesku gde je završio Oxfordski univerzitet. Bio je naš prvi zvanični prevodilac za engleski jezik. Radio je kao ekonomski savetnik vlade u staroj Jugoslaviji. Nakon rata je radio u Jugobanci kao viši ekonomski savetnik do penzije.

1963-1971 Osnovna škola „Ratko Vukičević“, Niš; 1971-1975 Srednja muzička škola „Dr Vojislav Vučković“, Niš; 1971-1973 Gimnazija „Bora Stanković“, Niš; 1975-1980 Fakultet muzičke umetnosti, odsek Flauta; 1983. magistrirao na Fakultetu muzičke umetnosti u klasi profesora Miodraga Azanjca kod kojeg je i diplomirao; 1981-1983 usavršavao se u klasi prof. Chiristian-a Larde-a u Parizu, zatim kod Aurele Nicolet-a u Bazelu. Nosilac je Diplome „Superieur de Concertiste“ na L'Ecole Normal Superieur de Musique de Paris 1983

Kao student treće godine Fakulteta muzičke umetnosti primljen je za solo flautistu Beogradske opere i baleta gde je radio od 1978. do 1988. Svirao je u Simfonijskom orkestru RTS-a 1988-1989. Solo flautista Beogradske filharmonije 1989-2004. Redovni je profesor na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu od 1993, i na Muzičkoj akademiji na Cetinju, Crna Gora od 1996. do 2014. Od 2002. do 2009. je bio prodekan za umetničko-naučni rad na FMU. Osnivač je i predsednik Orkestra Camerata Serbica (2004) i Festivala klasične muzike BUNT (Beogradska umetnička nova teritorija, 2013). Umetnički je rukovodilac i dirigent ansambala „Lola klasik“ od 2010. Ljubiša Jovanović svira na 14k zlatnoj flauti WM. S. HAYNES. Svirao je na svim značajnim festivalima u bivšoj Jugoslaviji, kao i u Francuskoj, Švajcarskoj, Kini, Italiji, Austriji, Nemačkoj, Rusiji, Rumuniji, Velikoj Britaniji, Alžiru, Finskoj, Danskoj, Ukrajini, Južnoj Africi, Norveškoj, Argentini. Vodio je majstorske kurseve u Nemačkoj, Argentini, Italiji, Ukrajini, Norveškoj, Kini, Južnoj Africi, Rumuniji, Hrvatskoj, Crnoj Gori i Srbiji. Član žirija velikih međunarodnih takmičenja flautista u Srbiji, Grčkoj, Argentini, Kini, Bugarskoj, Italiji. Nastupao je i sarađivao sa najvećim flautistima današnjice: Aurele Nicolet, Irena Grafenauer, Emmanuel Pahud, Michel Debost, Christian Larde, Silvia Careddu.

Njegovi snimci nalaze se na više od 50 CD izdanja. Tokom više od 35 godina umetničke aktivnosti, premijerno je izveo oko 80 koncertantnih, solističkih i kamernih kompozicija srpskih autora. Diskografija: Muzika za solo flautu - G. P. Telemann, J. S. Bach, C. Ph. E. Bach, I. Stefanović, J. S. Bach - Kompletna dela za flautu (2 CD-a); W. A. Mozart; Kvarteti za flautu, violinu, violu i violončelo; Muzičke zvezde sviraju Barok - kompilacija; Sonate - G. F. Handel, F. Couperin; Trio Anima (Lj. Jovanović, S. Belić, N. Veljković) – J. Haydn, C. M. Weber, B. Martinu; Moć flaute, 2004, Sava Centar, Beograd – sa Emmanuel Pahud, Silvia Careddu, Eric le Sage, Orkestar Camerata Serbica, W. A. Mozart, F. Poulenc, J. Ibert, J. S. Bach, D. Cimarosa, K. Doppler (nekomercijano izdanje); Camerata Serbica - Koncert u dvorani Berlinske filharmonije, solisti: Emmanuel Pahud, Ljubiša Jovanović, Vesna Stanković… Bach, Mahler, Erić, Mihajlović (nekomercijani, ograničena edicija, snimak uživo, 70 godina Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu – Zlatna edicija); „Srpska muzika u svetu flautske intime“, muzika za flautu Josifa, Radića, Konjovića, Despića, Jevtića, Ivane Stefanović; „Koncerti srpskih autora posvećeni Lj. Jovanoviću“, Stefanović, Erić, Maksimović, Despić, Hristić

Član Upravnog odbora Beogradske filharmonije; predsednik i član Upravnog odbora Jugokoncerta; član Upravnog odbora Muzičke omladine; član Upravnog odbora UMUS-a; član Umetničkog veća BEMUS-a; član Umetničkog veća Beogradske filharmonije; član Umetničkog veća Muzičke omaldine Srbije; član Saveta UU; prodekan za umetničko-naučni rad FMU 2002-2009; osnivač i predsednik orkestra Camerata Serbica 2004

Nagrada Beogradskog fonda za kulturu za najbolje koncerte u Beogradu 1987, 1989, 1991, 1992; „Zlatni beočug“ za umetnička dostignuća, 1992; Godišnja nagrada Udruženja muzičkih umetnika Srbije, 1992; Prva nagrada za interpretaciju na „Internacionalnoj tribini kompozitora“ 1992. i 1998; Zlatna medalja povodom 75 godina od nastanka Beogradske filharmonije, 1998; Srebrna medalja Univerziteta umetnosti za dostignuća u unapređenju nastave, 2000; Aprilska nagrada grada Beograda 2008. i 2013; Svetosavska nagrada za poseban doprinos razvoju obrazovanja i vaspitanja u Republici Srbiji, 2009

engleski, francuski

Porodica u esencijalnom smislu. Apsolutna posvećenost umetnosti ne samo muzici nego umetnosti u opštem smislu. Flauta - instrument kao otelotvorenje svega što čovek može svojim dahom da prenese i oživi.

Maj 1980. godine kada je Jean-Pierre Rampal, najveći flautista XX veka, gostovao u Beogradu i želeo da čuje najistaknutijeg srpskog mladog flautistu. Nakon jednosatnog muziciranja u praznoj velikoj dvorani Kolarca u Beogradu, Rampal ga pozvao da dođe na studije u Pariz.; 2006. godine, nastup u dvorani Berlinske filharmonije.

Talenat i rad. Talenat kao preduslov upotpunjen posvećenim radom i stalna težnja ka napredovanju.

www.ljubisaorfej.com

Information available only in printed publication available in libraries.

Information available only in printed publication available in libraries.

Information available only in printed publication available in libraries.

Information available only in printed publication available in libraries.