Ambroziak Radosław Andrzej

dziadkowie ze strony ojca: Ryszard Ambroziak i Zuzanna Ambroziak z d. Rybacka, pochodzili z Warszawy (Ryszard) i z Torunia (Zuzanna). Po ślubie zamieszkali w Toruniu. Ryszard Ambroziak pracował jako kierowca, natomiast Zuzanna Ambroziak był krawcową. Doczekali się dwóch synów: Andrzeja i Mirosława. Spośród znaczących przodków rodziny wymienia się Józefa Ambroziaka - także żołnierza (ojca Ryszarda i pradziadka Radosława), który jako strzelec brał udział w wojnie obronnej we wrześniu 1939, uczestnicząc w Kampanii Wrześniowej. Gdy oddziały niemieckie podeszły już pod Warszawę, Józef Ambroziak otrzymał przepustkę, przyjechał do domu w Warszawie pożegnał się z rodziną, po czym powrócił do swojej jednostki. Potem słuch o nim zaginął. Podjęte przez rodzinę po wojnie poszukiwania, w tym poprzez Polski Czerwony Krzyż, nie dały odpowiedzi, co stało się z nim w okresie wojny. W latach 50-tych XX wieku sądownie uznany za poległego w czasie działań wojennych. Wojskowa historia rodziny Ambroziaków sięga dalej, bowiem ojciec poległego Józefa, także Józef Ambroziak, syn Marianny i Wawrzyńca. Urodzony we wsi Pasieka, parafia żychlińska w 1887 r., najpierw w okresie zaborów był żołnierzem Szesnastego Pułku Strzeleckiego Imperatora Aleksandra III, stacjonującego w Odessie, podczas przepustki przyjechał do Warszawy i w dn. 21.09.1903 wziął ślub z Agnieszką z d. Chłopecka, córką Szczepana i Marianny z d. Cendrowskiej, później razem z marszałkiem Józefem Piłsudskim brał udział walkach o niepodległość Polski, podczas których został ranny. Po wyzwoleniu, jako zasłużony dla niepodległości kraju, został nagrodzony przez marszałka. W okresie drugiej wojny światowej, po upadku powstania warszawskiego, w ramach niemieckiej akcji wysiedleńczej, rodzina Ambroziaków została wypędzona przez Niemców ze stolicy i wraz z innymi mieszkańcami Warszawy udała się do rodziny zamieszkałej w Grodzisku Mazowieckim. Niemcy w tym czasie strzelali z samolotów do kolumny Warszawiaków, cywilów, podążających do Grodziska Mazowieckiego. Drogi tej nie przeżyła Agnieszka Ambroziak - matka Ryszarda, zmarła w trakcie pieszej wędrówki; dziadkowie ze strony matki: Jerzy Fenski i Ludwika Fenska z d. Lewandowska, pochodzili także z Torunia, Jerzy Fenski był kierownikiem w jednym z przedsiębiorstw budowlanych w Toruniu, natomiast Ludwika Fenska pracowała na kolei. Doczekali się i wychowali trzy córki: Lidię, Danutę i Beatę; W okresie drugiej wojny światowej Czesław Fenski (ojciec Jerzego Fenskiego) został wcielony do Wehrmachtu i jako kierowca mechanik wysłany na roboty na terenie Francji

1986 - 1994 Szkoła Podstawowa im. XXXV-lecia PRL w Rosnowie k. Koszalina; 1994 - 1999 Technikum Elektroniczne w Koszalinie; 1999 - 2004 studia na Wydziale Elektroniki i Telekomunikacji Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, ukończone dyplomem magistra inżyniera i stopniem podporucznika; 2009 - studia podyplomowe w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w Oeconomicus w Szczecinie; ukończenie kilkunastu kursów specjalistycznych z zakresu wojskowości i kyokushin karate, w tym kilkanaście kursów w Szkole NATO w Oberammergau, Niemcy; 2002 - kurs instruktora sportu o specjalności kyokushin karate w Polskim Związku Karate

2004 - 2008 saper w 1. Pułku Drogowo-Mostowym w Dęblinie; 2005 - 2006 służba w misji pokojowej NATO w Kosowie jako dowódca zespołu łącznikowo-monitorującego; 2008 - dowódca plutonu saperów 1. Brygady Saperów w Kazaniu; 2009 - 2013 zastępca dowódcy, a od 2011 dowódca jednostki wojskowej 3998; 2013 - 2014 oficer Oddziału Rozpoznania Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego NATO w Szczecinie; 2014 - 2017 szef wydziału w Zarządzie Rozpoznania WKPW NATO w Szczecinie; od 2008 prezes Szczecińskiego Klubu Sportowego Husaria

współautor ze swoim bratem Sławomirem Jerzym publikacji naukowych dot. zakresu bezpieczeństwa i radiotelekomunikacji; wywiady do TVP Szczecin, Radio ESKA i Radio Szczecin, "Kuriera Szczecińskiego", "Głosu Szczecińskiego" i portalu: "Wiadomości Szczecińskie" dot. osiągnięć sportowych krajowych i międzynarodowych SKS Husarii

organizowanie zgrupowań sportowych: zimowych i letnich w ramach Szczecińskiego Klubu Sportowego Husaria: zimą w górach, natomiast latem w górach i nad morzem, w których uczestniczą dzieci w wieku od 8 lat. Na zgrupowaniach zimowych, oprócz nauki karate, prowadzona jest także nauka jazdy na nartach, zaś na zgrupowaniach letnich, oprócz nauki karate, prowadzone są podstawowe zajęcia z pływania i nurkowania; utworzenie przy SKS Husaria sekcji nauki nurkowania, łącząc naukę karate z nauką nurkowania; zorganizowanie zgrupowania sportowego w Egipcie

Brązowy Medal "Za długoletnią służbę" - przyznany przez Prezydenta RP; Medal NATO Commendation - przyznany przez Sekretarz Generalnego NATO; ”Army Commendation Medal" - przyznany przez Sekretarza USA; Medal Califoria Guard Commendation "Za Zasługi w Misji Pokojowej w Kosowie" - przyznany przez dowódcę brygady MNB-NE Generała USA w Kosowie; Brązowy Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"; Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Narodu" - przyznane przez Ministra Obrony Narodowej; Nagroda Ministra Sportu "Za osiągnięcia sportowe trenerskie"; Nagroda Prezydenta Miasta Szczecina "Za osiągnięcia sportowe trenerskie"; praca magisterska wyróżniona III miejscem w Ogólnopolskim Konkursie Prac Magisterskich

Polski Związek Karate; Polska Organizacja Kyokushin Karate; Światowe Zrzeszenie Zawodowych Instruktorów Nurkowania PADI; Szczeciński Klub Sportowy Husaria

założenie oraz rozwój Szczecińskiego Klubu Sportowego Husaria, jako klubu rodzinnego, dla całych rodzin: rodziców oraz ich dzieci; zdobycie przez podopiecznych SKS Husaria wielu prestiżowych medali oraz tytułów podczas zawodów krajowych i międzynarodowych; w ciągu 10 lat swojej działalności SKS Husaria wychował medalistkę mistrzostw świata, mistrzynię i wicemistrzynię Europy w kyokushin karate oraz kilku członków Kadry Narodowej Kyokushin Karate, a także mistrza Polski w tej dyscyplinie sportu i postrzegany jest jako jednym z najaktywniejszych klubów sportowych w Szczecinie, zrzeszającym ponad 400 członków w wieku od: 5 do 70 lat, lecz nie osiągnięcia i sukcesy sportowa są dla SKS Husaria najważniejsze w działalności statutowej. Na pierwszym miejscu stawiane jest wychowanie młodzieży poprzez sport, który ma być środkiem do osiągania celu, a nie celem samym w sobie. Głównym założeniem klubu jest bowiem wychowanie prawej młodzieży, która w swoim życiu będzie potrafiła radzić sobie z różnymi przeciwnościami i trudnościami. Dlatego duży nacisk, poza zajęciami czysto sportowymi, kładzie się na kształtowanie psychiki młodych podopiecznych oraz ich właściwych postaw moralnych; do swoich sukcesów SKS Husaria może doliczyć także wykształcenie wielu instruktorów kyokushin karate, posiadających już czarny pas, którzy obecnie przekazują swoją wiedzę innym, znaczna część z nich pracuje w SKS Husaria

angielski

kyokushin karate, judo, historia - zwłaszcza historia faktu, reportaże Bogusława Wołoszańskiego, nurkowanie, narciarstwo, żeglowanie, strzelectwo sportowe, słuchanie piosenek w wykonaniu Ałły Pugaczowej oraz muzyki w wykonaniu Zespołu "Lady Pank", kontakt z przyrodą, bieganie w lesie

poznanie swojej żony Joanny w "Dniu wagarowicza" i zawarcie szczęśliwego związku małżeńskiego 26 grudnia 2003 w kościele pw. Ducha Świętego w Koszalinie; narodziny syna Aleksandra Wiktora; od 1995 związanie się z kyokushin karate, trenując początkowo w Koszalińskim Ośrodku Sportu i Rekreacji pod okiem utytułowanych trenerów; następnie kontynuowanie karate jako student WAT, natomiast w 2001 trenując już pod okiem trenera Tomasza Basiaka w Warszawie; ukończenie studiów na Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie oraz nagroda za obronę pracy magisterskiej pt. "Opracowanie i badanie sondy światłowodowej do pomiaru promieniowania laserowego dyfuzyjnego rozproszonego"; uzyskanie kolejnych stopni w kyokushin karate w tym 4 Dan w 2018; uzyskanie w 2016 tytułu trenera II klasy karate

uratowanie podczas misji pokojowej w Kosowie życia 6-letniej dziewczynce albańskiej, cierpiącej na wrodzoną wadę serca, której groziła śmierć, dzięki szybkim i skutecznym działaniom kpt. wówczas Radosława Ambroziaka została przewieziona do Polski i nieodpłatnie zoperowana w Centrum Zdrowia Dziecka w Łodzi

Information available only in printed publication available in libraries.

Information available only in printed publication available in libraries.

Information available only in printed publication available in libraries.