Eysymontt Rafał
profesor UWr., historyk sztuki, wykładowca
Editions
dziadek Witold był wziętym architektem okresu modernizmu, zginął w Katyniu; babcia Maria Eysymontt Malinowska była jedną z pierwszych kobiet w Polsce, która ukończyła studia wyższe z psychologii
1973 - 1977 II Liceum Ogólnokształcące im. Piastów Śląskich we Wrocławiu; 1978 - 1985 Uniwersytet Wrocławski, Wydział Nauk Historyczno-Filozoficznych, kierunek historia sztuki; 1996 - obronił doktorat; 2010 - habilitował się; stypendysta Instytutu Herdera w Marburgu i Fundacji Lanckorońskich z Brzezia
1983 - 1985 nauczyciel historii sztuki w Zespole Szkół Rzemiosł Artystycznych w Jeleniej Górze; 1985 - 1993 ekspert ds. ochrony zabytków, tworzył opracowania historyczno-urbanistyczne oraz historyczno-architektoniczne związane z obszarem Dolnego Śląska; 1993 - 1996 asystent w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego; 1996 - 2010 adiunkt na Uniwersytecie Wrocławskim w Instytucie Historii Sztuki; poza pracą na uczelni prowadził działalność związaną z ochroną i popularyzacją zabytków na Dolnym Śląsku; od 2010 wicedyrektor Instytutu Historii Sztuki; od 2013 pracuje na stanowisku profesora Uniwersytetu Wrocławskiego; prowadzi badania architektury i urbanistyki obszaru Dolnego Śląska ze szczególnym uwzględnieniem urbanistyki średniowiecznej. Zajmuje się również teorią i praktyką konserwacji zabytków architektury i urbanistyki, a także krytyką architektoniczną
współautor i redaktor 11 Atlasów Historycznych Miast Polskich, tom IV Śląsk; przygotował kilkanaście studiów historyczno-urbanistycznych dla różnych miast śląskich; wydał ok. 20 druków zwartych i albumów; ok. 100 artykułów i rozdziałów w pracach zbiorowych; promotor licznych prac magisterskich i doktoranckich
1978 - 1980 współpracownik SKS, kolporter, pracownik biblioteki nielegalnych książek i czasopism w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego; 1980 - współorganizator NZS we Wrocławiu, przewodniczący na Wydział Historyczno-Filozoficznym UWr.; V 1982 - internowany w Nysie, uczestnik głodówki. Po uwolnieniu włączył się w działalność konspiracyjną, kolporter wydawnictw RKS „S”; 1982 - założyciel, autor, drukarz i kolporter „Przebłysków”; 1990 - 1994 radny Rady Miasta Wrocławia; założyciel pisma „Ołbin”
Nagroda Ministra Nauki drugiego stopnia; nagrody rektorskie; nagrody lokalne
Prezes Oddziału Wrocławskiego Stowarzyszenia Historyków Sztuki; Wojewódzka Rada Ochrony Zabytków; Komisja Historii Miast; Komisja Kartografii Historycznej; Komisja Archeologiczna PAN; przez wiele lat był przewodniczącym Głównej Komisji Ochrony Zabytków Stowarzyszenia Historyków Sztuki; podczas pierwszej kadencji samorządu miejskiego był przewodniczącym Komisji Architektury i Rozwoju Miejskiego Rady Miasta Wrocławia; Polski Komitet ICOMOS
angielski, francuski, niemiecki
podróże, zwiedzanie zabytków, jazda na nartach, historia motoryzacji
wejście Polski do Unii Europejskiej; wyprawa do archiwum kartograficznego w Paryżu
pogłębianie jednostkowych zainteresowań i obserwowanie wszystkiego, co jest możliwe dla poszerzenia ich tła (walka z rutyną)
Information available only in printed publication available in libraries.
Information available only in printed publication available in libraries.
Information available only in printed publication available in libraries.
Information available only in printed publication available in libraries.