Aksentowicz Remigiusz
nauczyciel akademicki, pracownik dydaktyczny, adiunkt w Instytucie Inżynierii Mechanicznej Uniwersytetu Zielonogórskiego, Wydział Mechaniczny, Katedra Bezpieczeństwa Pracy i Ergonomii, Specjalista BHP, zegarmistrz w trzecim pokoleniu wychowany w otoczeniu zegarów, już wtedy podjął decyzję, że także zostanie zegarmistrzem jak jego dziadek i ojciec, "Osobowość Roku 2019" tytuł przyznany przez "Gazetę Lubuską", swoją pasję do zegarów łączy z pracą ze studentami na uczelni, audytor energetyczny
Editions
przodkowie ze strony ojca, dziadkowie: Władysław Aksentowicz i Olga Aksentowicz z d. Horodecka, pochodzili z byłych polskich Kresów Wschodnich z miejscowości Czerniowce, tam Władysław Aksentowicz nauczył się złotnictwa i zegarmistrzostwa; po II wojnie światowej w 1946 przeprowadzili się do Nowej Soli, gdzie prowadził własny zakład zegarmistrzowski; zmarł w 1962 na chorobę nowotworową w wieku 38 lat; Olga zajmowała się domem i wychowywaniem dzieci: Bolesława, Romualda, Ryszarda i Doroty; po śmierci Władysława Aksentowicza jego najstarszy syn Bolesław ukończył Szkołę Podstawową w Nowej Soli, był jeszcze zbyt mały i nie miał doświadczenia, by mógł poprowadzić rodzinny zakład zegarmistrzowski; przez pewien czas zgodził się prowadzić go mistrz zegarmistrzostwa Roman Kopeć, zesłaniec syberyjski, który po powrocie z Syberii zaczął uczyć się zegarmistrzostwa w Zielonej Górze; Roman Kopeć podjął się prowadzenia zakładu zegarmistrzowskiego Aksentowiczów; tak się złożyło, że jako mistrz zegarmistrzostwa uczył tego zawodu najpierw syna Władysława - Bolesława, który był jego pierwszym uczniem, później uczył także zegarmistrzostwa wnuka Władysława - Remigiusza, który był jego piątym i ostatnim uczniem; gdy Roman Kopeć otworzył w Nowej Soli własny zakład zegarmistrzowski, rodzinny zakład Aksentowiczów wrócił do ich rodziny; po śmierci mistrza Romana Kopcia jego zakład po nim przejął Remigiusz (wnuk Władysława); przodkowie ze strony matki, dziadkowie Lech Dąbrowski i Irena Dąbrowska z d. Charko, pochodzili z miejscowości Lutomiersk k. Łodzi i z miejscowości Mielnik n. Bugiem; potem przeprowadzili się do Nowej Soli
1983 - 1991 Szkoła Podstawowa nr 7 w Nowej Soli; 1991 - 1995 nauka w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Zielonej Górze oraz praktyczna nauka zawodu w Zakładzie Zegarmistrzowskim w Nowej Soli, prowadzonym przez Romana Kopcia i ukończony 7-miesieczny kurs specjalistyczny zegarmistrzowski w Krakowie; 1992 - 1996 nauka w VII Liceum Ogólnokształcącym w Zielonej Górze; 1996 - 2001 studia na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Sanitarnej Politechniki Zielonogórskiej; 1995 - zdany egzamin czeladniczy w zawodzie zegarmistrz; 2001 - 2003 studia magisterskie na Wydziale Mechanicznym, Uniwersytet Zielonogórski; 2009 - studia podyplomowe na Uniwersytecie Zielonogórskim w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy; 2013 - obrona doktoratu na Uniwersytecie Zielonogórskim z tematu: "Efektywność energetyczna pneumatycznych instalacji odciągowych w warunkach eksploatacji"; 2018 - zdany egzamin mistrzowski w zawodzie zegarmistrz
1998 - 2003 laborant w Laboratorium Mechanicznej Obróbki Metali i Drewna w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze; 2003 - 2014 asystent w Instytucie Techniki Uniwersytetu Zielonogórskiego; od 2014 - adiunkt w Instytucie Inżynierii Bezpieczeństwa i Nauk o Pracy Uniwersytetu Zielonogórskiego; od 2018 - wiceprezes ds. naukowo-technicznych i współpracy z gospodarką OSPSBHP oddziału lubuskiego w Zielonej Górze
autor około 40 publikacji naukowych: artykułów i rozdziałów w publikacjach zwartych; współautor monografii: "Praktyczne problemy bezpieczeństwa i ergonomii stanowisk pracy"
aktywny udział w konferencjach naukowych dot. ergonomii i bezpieczeństwa pracy - w zakresie inżynierii środowiska pracy; autor referatów konferencyjnych; autor artykułów naukowych publikowanych w wydawnictwach polskich i zagranicznych
członek Klubu Strzelectwa Sportowego "Gwardia" Zielona Góra; członek Zrzeszenia Audytorów Energetycznych
promotor około 40 prac dyplomowych magisterskich i inżynierskich
niemiecki, rosyjski
zegarmistrzostwo, strzelectwo sportowe, podróże po Europie, rodzinny caravaning, lektura literatury fachowej w tym: kwartalnika "Zegarki i Pasja", kolekcjonowanie starych zegarów i zegarków
ukończenie studiów wyższej uczelni; obrona doktoratu i uzyskanie tytułu doktora nauk technicznych; kontynuowanie już blisko 100-letniej zegarmistrzowskiej tradycji rodzinnej w trzecim pokoleniu zegarmistrzów; zdany egzamin czeladniczy i otrzymanie dyplomu czeladnika w zawodzie zegarmistrz; zdany egzamin mistrzowski i otrzymanie dyplomu mistrza w zawodzie zegarmistrz
w pracy dydaktycznej zajmowanie się problematyką: oceny ryzyka zawodowego; zarządzaniem BHP i ryzykiem zawodowym; metodyką prac służb BHP, metodami i systemami zarządzania bezpieczeństwem i ryzykiem w środowisku pracy; kształtowaniem mikroklimatu w pomieszczeniach pracy, odnawialnymi źródłami energii
Information available only in printed publication available in libraries.
Information available only in printed publication available in libraries.