Bar Sławomir

dziadkowie od strony matki pochodzili z okolic Lwowa, od strony ojca z samego Lwowa; po II wojnie światowej zostali przesiedleni na Opolszczyznę, osiedlając się w Brzezinach i Skoroszycach koło Nysy

1994 – Liceum Ogólnokształcące w Grodkowie; początkowo planował studia psychologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, ostatecznie wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Zgromadzenia Księży Misjonarzy w Krakowie; 2001 – ukończył studia filozoficzno-teologiczne i uzyskał tytuł magistra na podstawie pracy „Konkurencyjność Kościoła – błędy Kościoła przez wieki” z zakresu teologii pastoralnej, napisanej pod kierunkiem ks. dr. Andrzeja Ziółkowskiego CM; w czasie studiów przez sześć lat uczestniczył w misjach w Charkowie, współtworząc placówkę misyjną, parafię oraz dom pomocy dla dzieci bezdomnych; 2005 rozpoczął studia doktoranckie na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, przygotowując rozprawę poświęconą zagadnieniom parapsychologii i satanizmu; przewód został przerwany po przeniesieniu do pracy duszpasterskiej

po święceniach kapłańskich w 2001 skierowany do Bydgoszczy, gdzie stworzył wspólnotę „Wierzący, Niewierzący i Poszukujący”, skupiającą młodzież licealną i akademicką wokół działalności ewangelizacyjnej oraz pomocy potrzebującym; w 2004 wspólnota liczyła około 150 osób; następnie przeniesiony do Krakowa, do parafii Matki Bożej z Lourdes, gdzie rozwijał podobną działalność społeczną, organizując m.in. codzienne akcje pomocy osobom bezdomnym; w 2008 skierowany do parafii św. Mikołaja w Skwierzynie; w 2010 ponownie powrócił do Bydgoszczy z zadaniem odbudowy wspólnoty młodzieżowej; od 2011 związany z Bydgoskim Stowarzyszeniem Miłosierdzia – początkowo jako opiekun duchowy, następnie prezes; później objął funkcję proboszcza parafii oraz rektora Bazyliki św. Wincentego à Paulo

prezes Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłosierdzia; proboszcz parafii i rektor Bazyliki św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy

twórca i współtwórca licznych projektów społecznych realizowanych przy Bazylice św. Wincentego à Paulo; rozwinął działalność Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłosierdzia z niewielkiej jadłodajni wydającej kilkadziesiąt posiłków dziennie do jednej z największych organizacji pomocowych w regionie, wydającej obecnie około 300 posiłków każdego dnia; podczas pandemii COVID-19 wraz z księżmi przez 46 dni samodzielnie przygotowywał i wydawał nawet 600–700 posiłków dziennie oraz uruchomił noclegownię dla osób bezdomnych; stworzył system kompleksowego wychodzenia z bezdomności obejmujący pomoc żywnościową, medyczną, prawną, zawodową i psychologiczną, którego skuteczność sięga 60–70%; z jego inicjatywy powstały m.in. Ogrzewalnia „U Miecia”, Dom Trampolina dla kobiet opuszczających zakłady karne, sklep charytatywny „Dzięki Wam”, magazyny żywności z chłodniami i mroźniami, punkt komputerowy dla młodzieży wykluczonej cyfrowo podczas pandemii oraz Wincentyjski Dom Miłosierdzia im. św. Jana Pawła II z barem społecznym, którego otwarcie planowane jest na 2026 rok

od ponad dwóch dekad prowadzi działalność na rzecz osób ubogich, bezdomnych, wykluczonych społecznie oraz młodzieży; organizuje pomoc żywnościową, wakacje dla dzieci z ubogich rodzin, akcje humanitarne oraz transporty pomocowe; w czasie powodzi w 2024 zorganizował jeden z pierwszych konwojów humanitarnych do Lewina Brzeskiego, obejmujący ponad 20 samochodów dostawczych; od 2011 organizuje Festiwal „Nowe Spojrzenie”, którego gośćmi byli m.in. Litza, TSA, Armia, T.Love, Stanisław Soyka, Mezo, Sztywny Pal Azji, ks. Adam Boniecki, prof. Andrzej Dragan i Katarzyna Bonda; organizuje rekolekcje, wyjazdy formacyjne oraz liczne inicjatywy integrujące młodzież, seniorów i osoby potrzebujące

Bydgoszczanin Roku 2025; nominowany do tytułu Człowieka Roku 2017 („Express Bydgoski” i „Gazeta Pomorska”); Medal Kazimierza Wielkiego przyznany przez Prezydenta Miasta Bydgoszczy; odznaczenie Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, które uważa za szczególnie cenne wyróżnienie

stworzenie jednego z najbardziej kompleksowych systemów pomocy osobom bezdomnym i wykluczonym społecznie w Polsce; rozwój Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłosierdzia; budowa Domu Trampolina dla kobiet opuszczających zakłady karne; uruchomienie Ogrzewalni „U Miecia”, sklepu charytatywnego i Wincentyjskiego Domu Miłosierdzia; skuteczne łączenie działalności duszpasterskiej z profesjonalną pomocą społeczną; za największy sukces uważa własne nieustanne nawracanie się poprzez służbę drugiemu człowiekowi

francuski, rosyjski

motocykle (wcześniej enduro, obecnie Honda VTX), muzyka rockowa i metalowa, szczególnie twórczość zespołu Metallica

jednym z najważniejszych momentów życia był kryzys kapłański w piątym roku posługi, który pomogły przezwyciężyć słowa ojca: „Synu, cokolwiek nie zrobisz, w domu zawsze znajdzie się dla ciebie miejsce.” Drugim przełomowym wydarzeniem było objęcie Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłosierdzia w 2011 roku; chcąc lepiej zrozumieć osoby bezdomne przez blisko dwa lata spał na podłodze, kierując się słowami św. Wincentego à Paulo, że zanim będzie się mówiło człowiekowi o Bogu, trzeba najpierw zaspokoić jego głód i podstawowe potrzeby

źródłem sukcesu są wyniesiona z domu rodzinnego wrażliwość na drugiego człowieka, pokora zdobywana przez życiowe doświadczenia oraz przekonanie, że prawdziwa ewangelizacja zaczyna się od konkretnej pomocy człowiekowi znajdującemu się w potrzebie

Information available only in printed publication available in libraries.

Information available only in printed publication available in libraries.